سلام

دوستان عزیزم می توانند کتاب قطار ساعت هفت را در نمایشگاه کتاب تهران ببینند.

سالن عمومی، راهرو ۱۳، غرفه ۱۴، انتشارات پیام کلیدر 

با سلام

دوستان خوبم می توانند کتاب جدیدم « قطار ساعت هفت» را در شهرهای خراسان به شرح زیر، تهیه کنند. دوستان دیگر در تهران و دیگر شهرها نیز منتظر اطلاع رسانی بنده در همین وبلاگ باشند. همچنین در نمایشگاه تهران، این کتاب در غرفه « پیام کلیدر» حاضر خواهد بود.

مشهد، پاساژ مهتاب، نشر درخشش

مشهد، چهارراه دکترا، نشر امام

مشهد، چهارراه دکترا، نشر قلم

نیشابور، کلبه کتاب کلیدر

قوچان، بازار عشق آباد، کتابفروشی کتیبه

بجنورد، 17 شهریور، کتابفروشی حاتمی

بجنورد، پاساژ تاجفر، کتابفروشی اندیشه

فریمان، خیابان امام خمینی، کتابفروشی گل یاس

با سلام حضور دوستان خوبم.

امروز آرش شفاعی شاعر و منتقد سرشناس و نام آشنای خراسانی یادداشتی بسیار غنیمت و ارزشمند در روزنامه ی قدس، در باب مجموعه ی قطار ساعت هفت بنده مرقوم فرموده بودند که در این بازار فراموشی احساس دلگرمی کردم و این که نه بابا، گاهی آن طورها هم که من تصور می کنم، نیست. فقط از جهت سپاسگزاری از نگاه و قلم این عزیز، این یادداشت را در صفحه می گذارم تا دوستان عزیز دیگر نیز استفاده نمایند. این جا بخوانید

و از جهت توضیح خدمت آرش بزرگوار عرض می کنم این که شعرها در قسمت های مختلف مجموعه به صورت تصادفی چیده شده و  مبنای چینش محتوایی درستی ندارند، کاملاً آگاهانه بوده و به زعم بنده هر کدام از این بخش ها، واگن های قطار ساعت هفت هستند که دارای کوپه ها و طبیعتاً آدم هایی هستند که هر کدام دارای تیپ، جهان بینی، ایدئولوژی و.... و در مجموع، ساخت و محتوایی هستند که در ایستگاهی سوار شده اند و قطعاً پیاده می شوند. در قطار جهان، آدم ها ترتیب و نظم مشخص و به قاعده ای ندارند، دارند؟ با این همه از نگاه و قلم آرش شفاعی بسیار سپاسگزارم؛ همین که شعرهایم را با دقت خوانده است، به خودم می بالم.

سلام

چه بی خیال سفر می کند قطارِ جهان

قطارِ خاطره، اندوه، اشتیاق، انسان...

بعد از مدت ها انتظار، تازه ترین مجموعه ی شعرم با عنوان قطار ساعت هفت منتشر شد.

خبرهای تکمیلی در این رابطه به اطلاع عزیزان خواهد رسید.

این خبر در خبرگزاری ایسنا

این خبر در خبرگزاری مهر

قطار، می رود آهسته رویِ ریلِ دلم

قطار، می رود اما خلافِ میلِ دلم...

چون است حال بُستان، ای باد نوبهاری؟

کز بلبلان برآمد فریاد بی قراری

خیلی اتفاقی با یادداشت دوست ارزشمندم، آرش شفاعی، شاعر سرشناس خراسانی مواجه شدم که درباره ی یکی از شعرهای کوتاه مجموعه ی ( یکی این همه گُل را از دستم بگیرد) در جام جم نوشته است. با سپاس از این بزرگوار، در ادامه می خوانید.

یه جاده میشناسم که یه راس به مقصد میرسه

نه از جنگلا میگذره

با اون منظره های بدیع وُ

نه از کوهستانا

با اون گردنه های پربرفشون

آخرین بار که روستا بودم

ساقه ها ضخیم تر شده بودنُ

زمستون، بدجوری غضب کرده بود

تو حیاطِ مسجد

سرِ گوسفندُ که بُریدن

حِسّی رو داشتم که کبوترای چاهی دارن تو قناتای قدیمی

وقتی سایه ی ناشناسی از بالا سَرِشون رَد میشه

اون شب همه چی آروم بودُ

من کنار مادرم بودم

با این همه تا صُب خوابم نبرد

آخه یه جاده شناخته بودم

که آدمو راست به مقصد می رسوند.

در این غمکده کس ممیراد، یارب!

به مرگی که بی دوستان زیستم، من

به اطلاع دوستان و عزیزان می رسانم مراسم چهلم شاعران شهرمان، شادروان رضا بروسان و الهام اسلامی  و دختر عزیزمان، لیلا بروسان، فردا شنبه، 24 دی ماه شرمگین نود، ساعت 15 در قطعه ی هنرمندان بهشت رضای مشهد برگزار می شود. بعد از ادای احترام به این شاعران بزرگ، دوستان این عزیزان در مراسمی که به همین مناسبت برگزار می گردد، شرکت می کنند. این مجلس شعرخوانی در ساعت 17 تا 19 در محل بلوار هاشمیه، هاشمیه 14، پلاک 37، کافی شاپ گندم برپاست. قدوم همه ی علاقمندان بر دیده ی ماست.

والسلام

سلام

این مرثیه ام را دوست عزیزم داریوش معمار  در نشریه ی فریختگان ۲۶ آذر منتشر نموده اند. با سپاس از دستان گرم این عزیز:

یک مرثیه برای سه نفر