من سرنوشت گمشده ی اجدادم بودم در شهر
کرگدنی که از گله جدا افتاده باشد
با آوازی تلخ در گلویش
کدام چهارراه
کدام خیابان
نشان خانه ام را می داند؟
محبوب من!
با من حرف بزن
چون باد و آویشن
چون خُنکای آب قنات
چون عطر گیاهی آشنا
هنگامی که از دُکان عطاری بیرون می زند.