با سلام
طبق قرار قبلی، دیروز نشست دوستان شاعر و منتقد در حوزه ی هنری مشهد که به نقد و تحلیل کتاب « قطارساعت هفت» می پرداخت، برگزار شد. خیلی حرفهای شیرین و مغتنمی دریافت کردم و از آن مهم تر و باارزش تر، جمع بسیار گرم و دوست داشتنی بود که آمده بودند به تماشای شعر. خوبی این طور نشست ها جدا از نقد و تحلیل هایی که می شود، دوستی هایی ست که اتفاق می افتد. می دانید، وقتی می بینی در این جهان پرآشوب که هر چه می شنوی از رسانه ها، همه دروغ و مکر و سیاست بازی ست، عده ای اهل دل که تمام دغدغه شان، کلمه است، دور هم می نشینند و از دوستی حرف می زنند. اگر هم بحث و جدلی هست، نه برای دست یافتن به ثروت و مساحت بیشتر، که برای زیباتر شدن یک متن ادبی ست. و این خیلی غنیمت است.
خواستم بدینوسیله از همه ی دوستانی که این کتاب را خوانده و مورد نقد و تحلیل قرار دادند، سپاسگزاری کنم و همچنین از دوستانی که وقت گذاشتند و به این جلسه رسیدند.
اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد
باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود