ساعت 6 عصر دیروز، 20 بهمن، برای من لحظات زیبایی بود. در ادامهی موفقیتهای مجموعهی غزل « قطار ساعت هفت»، این کتاب به خط بریل برگردانده شد.
چندی قبل پیشنهاد ترجمهی این مجموعه برای عزیزان روشندل به من داده شد و دیروز طی مراسمی خاطرهانگیز، از « قطار ساعت هفت » با الفبای بریل، رونمایی شد و اولین جلد آن نیز به بنده اهدا گردید.
یکی از مهمترین مشکلاتی که برای شاعران عزیز روشندل وجود دارد، نبودِ کتابهای ادبی به خطّ مخصوص آنهاست و معمولاً آنها آثار مورد علاقهی خود را به صورت صوتی استفاده میکنند. به گفتهی موسی عصمتی ـ یکی از شاعران موفق و روشندل مشهدی؛ معمولاً آثار برگردانده شده به خطّ بریل، از متون کلاسیک فارسی ست، که علیرغم مغتنم بودن آنها، فقدان آثار ادبی معاصر نیز به شدت احساس میشود. از آثار متأخرین، تنها چند سال قبل، اشعار مرحوم قیصر امینپور برگردانده شده بود.
خوشحالی من نیز از همین بابت است. حالا شاعران صمیمی و بااحساس روشندل میتوانند شعرهای مرا با الفبای خودشان بخوانند. از دیروز چند بار کتابی را ورق زدهام که برایم آشناست؛ قطار ساعت هفتی که خودم نمیتوانم بخوانم. حالا دست میکشم به نقطههای سفیدی که خیلی هم برایم غریبه نیستند. این کتاب یکی از بهترین یادگاریهایی ست که تا به حال گرفتهام.
لازم میدانم از مسئولان و عزیزان آموزش و پرورش استثنایی و ادارهی بهزیستی خراسان رضوی جهت انتخاب این مجموعه جهت برگرداندن به خط بریل، کمال سپاسگزاری را داشته باشم.
والسلام